28 Şub 2012

MG'ye ithaf edilmiştir.

***

heyecanlıydım.
çünkü, gerçekten güzel bir şeyin içine girecektim.
gergindim.
çünkü güzel olduğu kadar tehlikeliydi de.
Kalbi M'nin, benimse sadece gözümle ortak olduğum bir işe girecektim.
*
başladım.

yatay pozisyonda çalıştığım için, oranları tutturmada zorlandım. gözdeki donuk bakış ve dudaklardaki durgunluk da dikkatli çalışılması gereken noktalardandı. çünkü sadece yüzle bir resme ruh verebilirsiniz.

renklendirme kısmı. keçeli kalemin moru aradığım mor değildi. aradığım mor, mavi-pembe karışımından olan mordu.

boyama kısmı sıkıcıydı. masamın küçük, baktığım ekranın yakın olması gövde kısmında orantısızlıklar yaşamama neden oldu. gölgelendirme kısmı ise işin teknik açıdan hiçbir şey bilmediğim kısmıydı, ki resimden rahatlıkla anlaşılabiliyor. ayrıca kurşun kalemle çizmem gereken gölgelendirme yerlerini kazayla keçeli kalemle vurgulayınca uzun süreli bir tedirginlik yaşadım. emeklerim zayi olmak üzereydi. boyundaki atkının tuhaflığın tüm nedeni bu dikkatsizlikti.


ve bitiş. tam olarak içime sinmese de, çünkü yeteneğim düşümdekini çıkarmaya yetmemişti, kısmen razı olduğum son hali.

son olarak;
MG'ye ithaf edilmiştir.
***
2012, Şubat 28

2 yorum:

cevüz dedi ki...

Kesinlikle olmamış. Evet görünce bu o diyorsun ama ne ifadesi ne duruşu onun havasını vermiyor. Hatta ondan o kadar uzak birini çizmişsin ki...

Zeynep M. dedi ki...

sizin bir algınız var, o algıya yüklediğiniz sesler, renkler, tavırlar var.
eğer algınızı somutlaştırmamı beklediyseniz, bunun imkansız olduğunu bilmeniz gerekirdi.
çünkü gözünüz, gözüm değil.
*
somut olarak da benzetmediyseniz, bunu kısmen haklı bulabilirim. resmin kopyası olmasa da, çizdiğim yüzün, o varlığı karşıladığını düşünüyorum. kusurlar vardı ama yanlışlık yoktu.
*
bugün siyah bi fon kağıdı aldım. üzerine resmi yapıştırdım. sonra yatağımın tam karşısına astım. bakış açım belli oldu anlayacağınız.
*
insan putlaştırmayı ne çok seviyor..