10 Haz 2016

Zeynep MERDAN / Müsebbib



Biliyordum Tanrım. Biliyordum.

İlk görüşte ruhumu böylesi vuran bu fotoğrafın sahibesinin sıradan bir ruh olmadığını biliyordum.
Aylar önce bir tesadüfle karşıma çıkan bir fotoğraftı. Kendi aşk tasavvurumu bir kareyle “hançer gibi keskin çiçekler gibi ince" anlatmasının dışında okun ucunda neden kadının durduğuyla dikkatimi çeken ve vuranın değil de, vurulanın kadın olmasıyla dikkatimi çeken bir fotoğraftı.



Ve birkaç gün önce. Bir video. İsmi manidar. "How i became the bomb?" Şarkı sanırım Marina ve Ulay için yazılmış, çevirisi değil ama sözleri şurada;
http://lyricstranslate.com/tr/how-i-became-bomb-ulay-oh-lyrics.html

Aldatıldığından terk ettiği ve kendi gibi sanatçı olan muhatabıyla 21 yıl sonra karşılaşan kadının o videosu. Kadın alabildiğine naif, güçlü ve kırmızı. Muhatabı karşıdan geliyor. Cürümünün verdiği ağırlık yıllar geçse de omuzlarında, yüzü mahcup. 21 yıl önce gördüğü muhatabına görünecek, ceketini düzeltiyor, heyecanlı. Ve umursamaz. Yıllar geçse de ve hatta hatasının müsebbibi o ruhla, umursamaz. Muhatabının karşısında şimdi.

Kırmızı, muhatabının yüzünü gördüğü gibi tebessüm ediyor. Çünkü aşk.
Gözleri doldu. Çünkü yara.
Gözündeki yağmurla bakıyor. Çünkü mecruh. Kalb-i mecruh.
Ellerini uzattı. Çünkü şefkat.
Ellerini geri aldı. Çünkü gurur.
Adam tebessüm. Çünkü affedildi.
Adam gidiyor. Çünkü aşksız.

*

Belki adam da aşıktı ama kadın daha çok sevmiş, dedim. Ve belki de hepsi yıllar önce beraber çekildikleri o fotoğraf yüzündendi.

Vuranın değil de vurulanın kadın olduğu fotoğraf yüzünden.

Zeyl: Burada Marina ve Ulay'la ilgili daha fazla detay var;
http://listelist.com/marina-ulay/

Hiç yorum yok: